چه خیزد ار بنشانی چو خاک شد خواجو

کجا بساحل شادی رسم ز ورطه غم

چو صید عشق شدم از حرامیم غم نیست

که هیچکس نکند قصد آهوان حرم

غبار خاطر او را به آب چشم قلم