کنم بقاف هوای تو آشیانه چو عنقا

قتیل غمزه خونخوار ناتوان تو باشم

گرم قبول کنی بنده کمین تو گردم

ورم به تیر زنی ناظر کمان تو باشم

بدان امید که مرغی ز آشیان تو باشم

دلم چو غنچه بخندد چو سر ز خاک برآرم

ببوی آنکه گیاهی ز بوستان تو باشم