از آب دیده پای فرو رفت در گلم

با درد خود مرا بگذارید و بگذرید

کایندم نماند طاقت قطع منازلم

گفتم قدم برون نهم از آستان دوست

هرجا که می نشینم و هر جا که می روم

نقشش نمی رود نفسی از مقابلم

گر دیگری بضربت خنجر شود قتیل