چکنم دور فلک دور فکند از وطنم

می نوشتم سخنی چند ز درد دل خویش

دفتر از خون دلم پر شد و تر شد سخنم

ایکه گفتی که بغربت چه فتادی خواجو

در پی جان جهان گرد جهان می گردم

تا که پوشد سر تابوت و که دوزد کفنم