ولی چو درنگرم پرده رخ تو منم

ز روی خوب تو گفتم که پرده برفکنم

مرا ز خویش بیک جام باده باز رهان

که جام باده رهائی دهد ز خویشتنم

بجز نسیم صبا ای برادران عزیز