مرا گویند کز عناب خون ساکن شود لیکن

چو تاب و پیچ آن گیسوی چون مضراب می بینم

نسیم خلد یا بوی وصال یار می یابم

بهشت عدن یا منزلگه احباب می بینم

من این سیلاب خون زان لعل چون عناب می بینم

برین در پای برجا باش اگر دستت دهد خواجو

که من کلی فتح خویش در این باب می بینم