دل شاه زان در پراندیشه شد

به مردی و دانش که آمد رها

بباشد همه بودنی بی گمان

نجستست ازو مرد دانا زمان

سرش را غم و درد هم پیشه شد

بد اندیشه و گردش روزگار

همی بر بدی بودش آموزگار