ندای عشق تو از آن دیار می شنوم

ز چین زلف تو تاری مگر بدست صباست

کزو شامه مشک تتار می شنوم

بهر دیار که دور از تو می کنم منزل

لطیفه ئی که خضر نقل کرد از آب حیات

از آن دو لعل لب آبدار می شنوم

حدیث این دل شوریده بین که موی بموی