از درت بر نتوان خاست از آنروی که ما

وز می لعل لبت باده پرست آمده ایم

تا ابد باز نیائیم بهوش از پی آنک

مست جام لبت از عهد الست آمده ایم

بر سر کوی تو از بهرنشست آمده ایم

با غم عشق تو تا پنجه در انداخته ایم

چون سر زلف سیاهت بشکست آمده ایم