دست ما گیر که در پای تو پست آمده ایم

با غم عشق تو تا پنجه در انداخته ایم

چون سر زلف سیاهت بشکست آمده ایم

سر ما دار که سر در قدمت باخته ایم

بر سر کوی تو زینگونه که از دست شدیم

ظاهر آنستکه آسانت بدست آمده ایم

عیب سرمستی خواجو نتوان کرد چو ما