نباشد مرا از کسی ترس و بیم

که هرکس که آرد به دین در شکست

دلش تاب گیرد شود بت پرست

میانش به خنجر کنم به دو نیم

وزان پس که ارجاسپ آمد به جنگ

نبر گشتم از جنگ دشتی پلنگ

مرا خوار کردی به گفت گرزم