زان جفا جوی ستمکاره نداریم شکیب

ز آنکه عادت بعنا و الم او کردیم

آن همه نامه نوشتیم و جوابی ننوشت

گوئیا عقد لسان قلم او کردیم

گر چه جان در سر جور و ستم او کردیم

اگر از سکه او روی نتابیم مرنج

که فقیریم و طمع در درم او کردیم