زانکه غرقاب غم عشق تو بحریست عظیم

ایکه آزار دل سوختگان می طلبی

بر سرآتش سوزان نتوان بود مقیم

من ازین ورطه هجران نبرم جان بکنار

بر سر کوت گر از باد اجل خاک شوم

شعله آتش عشق تو زند عظم رمیم

گرچه خواجو بیقین شعر تو سحرست ولیک