در سایه آن سرو خرامان نرسیدیم

گشتیم گدایان سر کویش و هرگز

در گرد سراپرده سلطان نرسیدیم

چون سایه دویدیم به سر در عقبش لیک

رفتیم که جان بر سر میدانش فشانیم

از سر بگذشتیم و به میدان نرسیدیم

چون ذره سراسیمه شدیم از غم و روزی