دی لعل روان بخش تو می گفت که خواجو

فتوی بده ای خواجه که مستوجب داریم

آنرا غم دارست که دور از رخ یارست

ما را چه غم از دار که رخ در رخ یاریم

خوش باش که ما رنج تو ضایع نگذاریم