تا سر بود از دامن او دست نداریم

ما مست می لعل روان پرور یاریم

سودا زده زلف پریشان نگاریم

برلعل لبش دست نداریم ولیکن

گر بی بصران شیفته نقش و نگارند

ما فتنه نوک قلم نقش نگاریم

با روی تو فارغ ز گلستان بهشتیم