گه ره بمقیمان سماوات نمائیم

ما سرو خرامنده بستان روانیم

فراش عبادتکده راهب دیریم

سقای سر کوی خرابات مغانیم

گاه از سرمستی ره کاشانه ندانیم

از نام چه پرسید که بی نام و نشانیم

وز کام چه گوئید که بی کام و زبانیم