گر چه کبکیم چه اندیشه شهباز کنیم

از لب روح فزا راح مروح نوشیم

همچو عیسی پس از آن دعوی اعجاز کنیم

سایه شهپر سیمرغ چو بر ما افتاد

در قفس چند توان بود بیا تا چو همای

پر برآریم و برین پنجره پرواز کنیم

چون نواساز چمن نغمه سرا شد خواجو