وی دلم از دست برون برده بدستان

طلعت خورشید و شست یا قمرست این

پسته شکر شکنت یا شکرست آن

ای تنم از پای در آورده بافسوس

سوز غم عشق تو در مجلس رندان

یاد می لعل تو در خاطر مستان

گرمیم از پای در آرد نبود عیب