لعل تو و خال لب طوطی و هندوستان

شام سحر پوش را کرده ز مه تکیه جای

چشمه خورشید را بسته ز شب سایبان

روی تو و خط سبز آینه چین و زنگ

موی میانت که آن یک سر مو بیش نیست

نیست تو گوئی از او یک سر مو در میان

گر چه ز سر تا قدم در شب حیرت بسوخت