گر چه ز سر تا قدم در شب حیرت بسوخت

لعل تو و خال لب طوطی و هندوستان

موی میانت که آن یک سر مو بیش نیست

نیست تو گوئی از او یک سر مو در میان

زنده دل آمد چو شمع خواجوی آتش زبان