هر یار که دور از رخ یاران بدهد جان

تا چند دم از گل زنی ای باد بهاران

گل را چه محل پیش رخ لاله عذاران

از دل نرود تا ابدش حسرت یاران

منعم مکن از صحبت احباب که بلبل

تا جان بودش باز نیاید ز بهاران