ای عزیزان کی حجاب راه گردد پیرهن

باغبان چون آبروی گل نداند کز کجاست

باد پندارد خروش ناله مرغ چمن

در حقیقت پیر کنعان چون ز یوسف دور نیست

جان و جانانرا چو با هم هست قرب معنوی

اعتبار بعد صوری کی توان کردن ز تن

گر چه خواجو منطق مرغان نکو داند ولیک