بعزم گلشن بلقیس روی سوی سبا کن

وگر چنانکه دلت می کشد به باده صافی

بگیر خرقه صوفی و می بیار و صفا کن

ز بهر خاطرم ای هدهد آن زمان که توانی

چو ره بمنزل قربت نمی برند گدایان

بچشم بنده نوازی نظر بحال گدا کن

چه زخمها که ندارم ز تیغ هجر تو بر دل