ابروت از آن کشید کمان بر قمر که او

سیرآمدی ز چشمه حیوان چنانکه من

زلف تو چون من ار چه پریشان فتاده است

کس را مباد حال پریشان چنانکه من

پیوسته شد ملازم مستان چنانکه من

دیوانه ئی که خاتم لعل لب تو یافت

آزاد شد ز ملک سلیمان چنانکه من