چون فغان من دلسوخته از گردونست

مگر آن زلف چو کاف و خم ابروی چو نون

چشم خونخوار تو چون تشنه بخون دل ماست

هست دور از تو مرا چشمی و صد چشمه خون

می رسانم همه شب آه و فلک بر گردون

هست یاقوت تو چون گفته خواجو شیرین

مهر رخسار تو چون محنت او روز فزون