سرو را بین بر سماع بلبلان صبح خیز

هر نفس می افکند در سنبل مشکین شکن

طاس زرین می نهد نرگس چمن را بر طبق

خط ریحان می کشد سنبل بر اوراق سمن

همچو سرمستان ببستان پای کوب و دست زن

زرد شد خیری و موبد باد صبح و ویس گل

باغ شد کوراب و رامین بلبل و گل نسترن