آن لب شیرین شورانگیز او

روز روشن در شب تاریش بین

حلقه های جعدش از هم باز کن

نافه های مشک تاتاریش بین

در سخنگوئی شکر باریش بین

چشم مخمورش که خونم می خورد

گر چه بیمارست خونخواریش بین