چو در سخن ید بیضا نموده ئی خواجو

نرفت از سر او شور شکر شیرین

گل ار چه هست عروس تتق نشین چمن

گلی چو ویس نباشد بگلستان رامین

چگونه نسبت شعرت کنم بسحر مبین