سوخته ئی کو که خون ز دیده ببارد

کیست که گوید ببارگاه سلاطین

حال گدایان دلشکسته مسکین

از سر سوزم چو شمع بر سر بالین

در گذر ای باغبان که بلبل سرمست

باز نیاید به غلغل تو ز نسرین