می کشد پیوسته بر ترکان تیرانداز او

هر شبی بنگر که بر مهتاب بازی می کند

هندوان زلف عنبر چنبر شب باز او

از چه روی ابروی زنگاری کمان او کمان

گفتم از زلفش بپوشم ماجرای دل ولیک

چون نهان دارم ز دست غمزه غماز او

بیدلانرا احتمال ناز دلبر واجبست