کام فرهاد از لب شیرین چو بوسی بیش نیست

چون خلاص از عشق ممکن نیست در ایام او

گر چه عامی را چو من سلطان نیارد در نظر

همچنان امید می دارم بلطف عام او

خسرو خوبان چه باشد گر برآرد کام او

گر خداوندان عقلم نهی منکر می کنند

پیش ما نهیست الا گوش بر پیغام او