تا ببینی دل شوریده خلقی در بند

خیمه زن بر سر آن کوی که من دانم و تو

به سراپرده آن ماهت اگر راه بود

برفکن پرده از آنروی که من دانم و تو

بگشا تابی از آن موی که من دانم و تو

در بهاران که عروسان چمن جلوه کنند

بشنو از برگ گل آن بوی که من دانم و تو