چه توان کرد که بیرون ز جفاکاری نیست

با من خسته چنان گوی که من دانم و تو

ساقیا جامه جان من دردیکش را

بنم جام چنان شوی که من دانم و تو

خوی آن دلبر بدخوی که من دانم و تو

آه اگر داد دل خسته خواجو ندهد

آن دلازار جفا جوی که من دانم وتو