می روم و نمی روم از سر من هوای تو

گر چه بجای من ترا هست هزار معتقد

در دو جهان مرا کنون نیست کسی به جای تو

می فتم و نمی فتد در کف من عنان تو

چون بهوای کوی تو عمر بباد داده ام

خاک ره تو می کنم سرمه بخاکپای تو

در رخم از نظر کنی ور بسرم گذر کنی