روضه خلد اگر چه دل بهر لقا طلب کند

خاک ره تو می کنم سرمه بخاکپای تو

در رخم از نظر کنی ور بسرم گذر کنی

جان بدهم بروی تو سر بنهم برای تو

روضه خلد بیدلان نیست بجز لقای تو

گر چه سزای خدمتت بندگی نکرده ام

چیست گنه که می کشم این همه ناسزای تو