خسته مگذار مرا وز سر تیمار مرو

ای طبیب دل ریش از سر بیمار مرو

بجفا بر سر یاران وفادار میا

بوفا از پی خصمان جفا کار مرو

چند گوئی که روم روزی و ترک تو کنم