براستی که قدی زین صفت کراست بگو

که بر ز سرو روان تو خورد راست بگو

بجنب چین سر زلف عنبر افشانت

اگر نه قصه مشک ختن خطاست بگو

فغان ز دیده که آب رخم برود بداد