ویمن ز دود آه فقیران داد خواه

بودی دو هفته کز بر من دور گشته بود

بعد از دو هفته یافتمش چون دو هفته ماه

فارغ ز آب چشم اسیران دردمند

از خط سبز او شده چشم امید من

چون چشم عاصیان سیه از نامه گناه

من همچو صبح چاک زده جیب پیرهن