صورت نتوان بست چنین موی میانی

هندوی رسن باز تو بر مه زده خرگاه

افعی تو در حلقه و جادوی تو در خواب

خورشید تو در عقرب و پروین تو بر ماه

بر موی کمر بسته و مو تا بکمرگاه

ساقی به عقیق شکری می خوردم خون

مطرب به نوای سحر می زندم راه