مونسی کو که شود همنفسم الا آه

می کشم بار غم فرقت یاران قدیم

می شود پشت من خسته از آنروی دو تاه

محرمی کو که بود همسخنم جز خامه

گر نسیم سحری بنده نوازی نکند

نکند هیچکس از یار و دیارم آگاه

چشم خونبارم اگر کوه گران پیش آید