به شه چرخ برم زین دل پرآه فغان

که بگرید ز سر سوز برین حال تباه

گر چه از ضعف چنانم که نیایم در چشم

کیست کو در من مسکین کند از لطف نگاه

بدر مرگ برم زین تن پردرد پناه

تا ببیند که که آرد خبری از راهم

می دود دم بدمم اشک روان تا سر راه