زان دل سنگ جفا کار دلا زار تو آه

گر نبودی شب من چون سر زلف تو دراز

دستم از زلف دراز تو نبودی کوتاه

آه من گر نکند در دل سخت تواثر

گر ازین درد جگر سوز بمیرد خواجو

حال درویش که گوید به سراپرده شاه