بامید آنکه روزی کشم از لب تو جامی

شکرت بخط مشکین تب آفتاب بسته

شه عرصه فلک را به دو رخ دو دست برده

رخ ماه چارده را بدو شب حجاب بسته

من دل شکسته دل در قدح شراب بسته

لب لعل آبدارت شکری فتاده در می

سر زلف تابدارت گرهی بر آب بسته