من خسته چون ز عالم دل ریش در تو بستم

تتقی بر ارغوانت ز پر غراب بسته

دل هر شکسته دل را بفریب صید کرده

من زار خسته دل را بکرشمه خواب بسته

بسرت بگو که داری درم از چه باب بسته

بگشای عقده شب بنمای مه ز عقرب

که شد از نفیر خواجو گذر شهاب بسته