به نزد خردمند رسوا شوم

که تا زنده ام چرمه جفت منست

خم چرخ گردان نهفت منست

عروسم نباید که رعنا شوم

از اندیشگان زال شد خسته دل

بران کار بنهاد پیوسته دل

همی بود پیچان دل از گفت وگوی