جام زرین بر کف سیمین عبهر یافته

موبد زرد گلستان آنکه خیری نام اوست

از شکوفه آسمانی پر ز اختر یافته

در چمن هر کوچو من سرمست و حیران آمده

وانکه چون خواجو دل و دین داده از مستی بباد

باده جانبخش را با جان برابر یافته

می کشان صحن بستانرا ز بس برگ و نوا