از اندیشگان زال شد خسته دل

خم چرخ گردان نهفت منست

عروسم نباید که رعنا شوم

به نزد خردمند رسوا شوم

بران کار بنهاد پیوسته دل

همی بود پیچان دل از گفت وگوی

مگر تیره گردد ازین آبروی