شود زبان من دلشکسته پیچیده

چو من که دید زبان بسته ئی و گاه خطاب

سخنوری زنی کلک برتراشیده

گهی که وصف سر زلف دلکشت گویم

از آن سیاه شد آن زلف مشکبار که هست

بچین فتاده و برآفتاب گردیده

بدیده تو که آندم که زیر خاک شوم