روان خسته ام از آتش خمار بسوخت

کنار پر گل و نسرین و در میان شیشه

مرا چو شیشه می دستگیر خواهد بود

بده بدست من ای ماه دلستان شیشه

بیا و پر کن از آن آتش روان شیشه

شدم سبکدل و گردد ز تیزی و گرمی

برین سبک دل دیوانه سرگران شیشه